کلامیدیا یک از بیماری های است که از طریق رابطه جنسی بین دو نفر در هنگام رابطه ایجاد می شود. در صورتیکه این ارتباط محافظت نشده باشد و یکی از طرفین شرکای جنسی متعدد داشته باشد احتمال عفونت بالا می رود. سازمان بهداشت جهانی درباره موارد فراوان این بیماری در کشورهای مختلف هشدار داده است . مواردی را سازمان بهداشت جهانی در باره کلامیدیا اظهار کرده که عبارتند از : 

1- کلامیدیا یک عفونت جنسی قابل جلوگیری و درمان است که توسط باکتری کلامیدیا تراکوماتیس به وجود می آید

2-  اصلی‌ترین روش انتقال کلامیدیا  از طریق رابطه جنسی واژینال، دهانی و مقعدی است.

3- برآور می شود که در سال 2020  بیش از 128.5 میلیون عفونت جدید کلامیدیا در بین بزرگسالان (با سن 15 تا 49 سال) در سطح جهانی رخ داده است.

4- عفونت کلامیدیا اغلب بدون هیچ علامتی است،

5- علائم عمومی کلامیدیا می‌تواند شامل ترشحات ناشی از ادراری واژینال غیرعادی باشد.

6-اگر عفونت کلامیدیایی بی‌درمان بماند، می‌تواند منجر به مشکلات جدی سلامتی شود از جمله ناباروری در زنان.

7- ابتلا به عفونت کلامیدیایی خطر ابتلا به HIV را افزایش می‌دهد.

 

روش درمان کلامیدیا مطابق با گایدلاین سازمان بهداشت جهانی 

 

کلامیدیا به طور کامل قابل درمان  است.

کلامیدیا یی که عود نکرده باشد به راجتی  با قرص‌های آنتی‌بیوتیکی از جمله آزیترومایسین یا دوکسی سایکلین درمان می‌شود.

اگر شریک‌های جنسی درمان نشوند عفونت‌های مکرر ممکن است رخ دهد و درمان پیچیده خواهد بود و نیاز به استفاده از چند آنتی بیوتیک همزمان دارد. 

 به علت واگیرداری شدید کلامیدیا اگر کسی بدون استفاده از کاندوم با کسی که عفونت دارد رابطه جنسی داشته باشند به احتمال بالا آلوده خواهد گرفت. 

نوزادان با عفونت چشمی کلامیدیایی (تهیه‌های چشمی) با آزیترومایسین درمان می‌شوند.

افراد باید تا 7 روز پس از مصرف دارو  رابطه جنسی نداشته باشند و در صورت نیاز شدید به رابطه ، کاندوم را به صورت صحیح استفاده کنند. فرد آلوده به کلامیدیا حتما باید به شریک جنسی خود اطلاع دهد تا اگر لزوم داشته باشد، او نیز  تست و درمان شوند.